Lokalna Grupa Działania "Rozwój Ziemi Lubaczowskiej"

Gmina Lubaczów
Typ gminy: gmina wiejska
Powierzchnia gminy: 203 km²
Liczba mieszkańców gminy: 9 068 osób (31.12.2010)
Gmina Lubaczów położona jest u ujścia rzeki Sołotwy do Lubaczówki, dopływu Sanu, w przygranicznym obszarze Polski i Ukrainy. Sąsiaduje z Miastem Lubaczów, Miastem i Gminą Cieszanów, gminą Oleszyce, Gminą Horyniec. Według danych największą liczbę ludności w 2008 r. posiadały miejscowości: Lisie Jamy (1153), Basznia Dolna (970) i Młodów (923), z kolei największa gęstość zaludnienia na 1 km² występowała w miejscowościach: Dąbków (142), Lisie Jamy (122) i Hurcze (106).

więcej - strona gminy 

Gmina Oleszyce
Typ gminy: gmina miejsko-wiejska
Powierzchnia gminy: 152 km²
Liczba mieszkańców gminy: 6 484 osób (31.12.2010)
Gminy sąsiadujące z gminą Oleszyce: gm. Stary Dzików, gm. Cieszanów, gm. Wielkie Oczy gm. Laszki (pow. jarosławski), gm. Lubaczów oraz gm. Wiązownica (powiat jarosławski). Gmina rozciąga się na przestrzeni 16 km na linii północ-południe (N-S) i około 10 km na linii wschódzachód. Położona jest na Płaskowyżu Tarnogrodzkim, nad rzeczką Przerwą, dopływem Lubaczówki. Oleszyce odzyskały prawa miejskie w 1989 roku.

więcej - strona gminy  

Gmina Stary Dzików
Typ gminy: gmina wiejska
Powierzchnia gminy: 156 km²
Liczba mieszkańców gminy: 4 436 osób (31.12.2010)
Gmina Stary Dzików położona jest w północno-wschodniej części województwa podkarpackiego. Jej północna granica jest jednocześnie granicą województwa. Gmina wiejska jest najbardziej na zachód wysuniętą częścią powiatu lubaczowskiego. Gmina Stary Dzików graniczy z następującymi gminami: Obsza i Tarnogród (powiat biłgorajski, województwo lubelskie), Wiązownica (powiat jarosławski), Oleszyce, Cieszanów (powiat lubaczowski), Adamówka (powiat przeworski).

więcej - strona gminy

Łączny obszar objęty LSR (511 km2) zajmuje ok. 2,86 % terenu województwa podkarpackiego. Zamieszkuje go 20 576 osób (dane GUS na 31.12.2007), co odpowiada 0,96 % populacji Podkarpacia. Ludność miejska liczy 15,48% mieszkańców obszaru LGD, natomiast ludność wiejska 84,52%. Obszar wykazuje bardzo niski wskaźnik urbanizacji (31,37%), który dla porównania w województwie wynosi 40,5%.

Teren gmin objętych działaniem LGD charakteryzuje się bardzo wysokim stopniem spójności, zarówno pod względem przyrodniczym, historycznym, kulturowym oraz ekonomicznym. Największe skupiska ludności to: Oleszyce (3 150 mieszkańców), Cewków (1 629 mieszkańców) oraz Lisie Jamy (1 169 mieszkańców). Stanowią one główne lokalne ośrodki kultury, handlu oraz przemysłu. Na obszarze LGD „Rozwój Ziemi Lubaczowskiej” znajdować się będzie przejście graniczne Budomierz-Hruszew (pow. lubaczowski, gm. Lubaczów). Zakończenie inwestycji zaplanowano na 2011 rok. Wspólne polsko-ukraińskie odprawy będą odbywać się po polskiej stronie granicy. Przejście czynne będzie przez całą dobę. Do przejścia dochodzi polska droga wojewódzka nr 866, która zostanie poszerzona i wyremontowana w celu zapewnienia łatwiejszego dojazdu. Ponadto, z Lubaczowa prowadzą drogi do Korczowej (przejście graniczne z Ukrainą – 25 km) i dalej do: Przemyśla, Jarosławia do drogi E40, Bełżca i dalej do Tomaszowa Lubelskiego lub przejścia granicznego w Hrebennem (50 km). Gminy wykazują dużo wspólnych elementów. Fakt przynależenia do jednej diecezji może być czynnikiem podkreślającym spójność obszaru. Ważnymi elementami łączącymi gminy są również elementy przyrodniczo – krajobrazowe - makroregiony geograficzne; Kotliny Sandomierskiej i Roztocza.

Specyfika obszaru
Obszar LGD „Rozwój Ziemi Lubaczowskiej” przynależący do północno-wschodniego skrawka Podkarpacia sąsiaduje z Ukrainą. Teren objęty LSR obejmuje głównie obszary płaskowyżu z pofałdowanymi wysoczyznami, urozmaiconymi wałami piaszczystymi i pagórami wydmowymi o dużej wartości przyrodniczej. Ponadto na analizowanym obszarze znajdują się liczne zabytki świeckie i sakralne, rezerwaty które stwarzają doskonałe warunki dla turystyki i rekreacji.
Teren ten na tle województwa jak i kraju charakteryzuje się dużą czystością środowiska, niskim zagospodarowaniem, zróżnicowanym poziomem zaludnienia oraz względnie wysokim stopniem zalesienia terenu. Specyficzną cechą odznaczającą obszar jest przede wszystkim klimat badanego obszaru. Jest stosunkowo łagodny, o najkrótszej zimie i najdłuższym lecie w kraju.
Obszar trzech gmin: Lubaczów. Oleszyce i Stary Dzików, objęty Lokalną Strategią Rozwoju charakteryzuje się niepowtarzalną atrakcyjnością turystyczną, która związana jest z jego położeniem na Płaskowyżu Tarnogrodzkim będącym częścią dużego mezoregionu fizycznogeograficznego leżącego w południowo-wschodniej Polsce i zachodniej Ukrainie. Znajdują się tu liczne atrakcje regionu, ale również cenne obszary przyrodnicze. Dlatego, motywem przewodnim Strategii, który wskazuje na spójność przyjętych celów ogólnych i strategicznych ze specyfiką obszaru, jest wykorzystanie walorów turystycznych, jako czynnika determinującego rozwój gmin objętych strategią.

Ukształtowanie powierzchni
Cały obszar działania LGD położony jest na Płaskowyżu Tarnogrodzkim będącym częścią dużego mezoregionu fizycznogeograficznego leżącego w południowo-wschodniej Polsce i zachodniej Ukrainie. Stanowi on wschodnią część Kotliny Sandomierskiej, a swoja nazwę Mezoregion czerpie od miasta Tarnogród. Powierzchnię terenu jako jeden z elementów spójności regionu – tworzy płaskowyż z pofałdowanymi wysoczyznami, które osiągają wysokość od 220 do 280 m n.p.m. (maksymalnie 284 m), a względnie od 30 do 60 m. Rzeźba terenu jest głównie monotonna, urozmaicona wałami piaszczystymi i pagórami wydmowymi - głównie wydmy paraboliczne - jak np. Smerecka Góra (229 m) czy Wilcza Góra (230 m). Płaskowyż zbudowany jest z iłów mioceńskich, na których zalegają przykryte lessem gliny i piaski, co daje regionowi charakter rolniczy. Doliny rzek Lubaczówki, Sołotwy, Świdnicy i Smolinki, Tanew, Wirowa i Złota Nitka oraz duże kompleksy stawów powstałych w miejscach po dawnych bagnach i mokradłach rozdzielają Płaskowyż w obrębie Gminy na kilka wzniesień o przebiegu równoleżnikowym

Klimat
W większości nizinnych terenów Lubaczowszczyzny, klimat zbliżony jest do panującego w Kotlinie Sandomierskiej - należy do typu klimatu pochodzenia atlantyckiego, rejonu klimatycznego podgórskich nizin i kotlin. Klimat ten jest stosunkowo łagodny, o najdłuższej zimie i najkrótszym lecie w kraju. Przeciętna temperatura w ciągu roku na tym obszarze wynosi +8oC, a najwyższa temperatura lipca wynosi +18,5oC. Dni z temperaturą powyżej 0 jest 270 do 285 w roku. Liczba dni bezmroźnych średnio 70. Okres zalegania pokrywy śnieżnej trwa 50-70 dni, a jej grubość wynosi 40-60 cm. Przeciętna opadów jest na nizinnych terenach lubaczowskich najniższa w województwie podkarpackim i wynosi około 600 mm – na Roztoczu około 700 mm. Panujące wiatry na tym terenie to głównie wiatry południowo-zachodnie i zachodnie. Średnia prędkość wiatru wynosi ok. 2,3-3,5 m/sek. Zarówno średnie temperatury, opady atmosferyczne jak i panujące wiatry stwarzają na ogół korzystne warunki wzrostu i rozwoju tutejszych drzewostanów. Mało korzystne warunki klimatu lokalnego mają doliny, zagłębienia, łąki i pastwiska wilgotne ze względu na gorsze warunki termiczno - wilgotnościowe, stagnację okresowych mgieł i ze względu na wpływ i stagnacje chłodnych mas powietrza.

Gleby (klasy bonitacyjne)
Na terenie gmin brak jest gruntów o najwyższych klasach (tylko w rejonie Lubomierza występuje 6 ha ziemi kl. II). Na terenie LGD zdecydowanie przeważają gleby klasy IV (21 599 ha), klasy III (4 890 ha). Grunty o klasach najniższych V-VI zajmują powierzchnię 3 104 ha. Dominujący udział gruntów klas III-IV dowodzi predyspozycji obszaru gmin do rozwoju produkcji rolniczej. Pod względem przydatności rolniczej obszar LGD można podzielić na trzy części: Obszary o najkorzystniejszych warunkach fizjograficznych dla produkcji rolniczej, na których występują mady oraz gleby bielicowe i brunatne III klasy bonitacyjnej. Ich największe kompleksy leżą w centralnej i północno-wschodniej części regionu (rejon miasta, Stare Oleszyce, Futory i Borchów, Budomierz, Bałaje,  Załuże, Piastowo,  Basznia  Dolna,  Podlesie,  Sieniawka,  Huta  Kryształowa,  Młodów,  Lisie  Jamy, Wólka Krowicka, Krowica Hołodowska, Budomierz, Dąbków, Opaka i Szczutków). Tereny te nadają się pod uprawę prawie wszystkich rodzajów zbóż oraz pod sadownictwo i warzywnictwo. Obszary o warunkach korzystnych dla upraw, obejmujące te same rodzaje gleb jak podane, powyżej, ale zbonifikowane w IV klasie. Występują głównie w zachodniej części gminy Oleszyce, na terenie sołectwa Sucha Wola. Nadają się do uprawy zbóż, roślin okopowych, pastewnych i przemysłowych. Obszary o warunkach mniej korzystnych, obejmujące głównie rejony sołectwa Nowa Grobla na południu gminy. Występują tam gleby V i VI klasy bonitacyjnej, lekkie w uprawie, ale okresowo za suche lub za mokre. Nadają się głównie pod uprawę żyta i roślin okopowych.

Bogactwa naturalne
Na obszarze LGD występują takie bogactwa naturalne jak: Gaz ziemny - Złoże gazu ziemnego występujące w południowej części gminy Lubaczów (przechodzące na teren gm. Wielkie Oczy) - tworzące Obszar Górniczy Gazu „Lubaczów -1”. W części obszaru górniczego przypadającego na gminę Lubaczów znajduje się kilkanaście eksploatowanych odwiertów gazowych, ponadto gazociągi kopalniane, obiekty technologiczne - węzłowe dla infrastruktury kopalnianej (kopalnia gazu i tłocznia złożowa). W rejonie Oleszyc eksploatowany jest od 1959 r. W 1963 roku na terenie gminy Oleszyce został utworzony obszar górniczy gazu „Uszkowce-1” zajmujący obszar o pow. 49 ha. Część tego obszaru przypada na teren miasta i gminy Oleszyce, obejmując pobliskie miejscowości. Złoże siarki rodzimej występujące w północno - wschodniej części gminy Lubaczów, z nieczynną Kopalnią Siarki w Baszni Dolnej (aktualnie wygasła koncesja na wydobycie siarki, na terenie tym prowadzony jest proces rekultywacji). Powierzchnia obszaru wynosiła około 3675 ha, co stanowi około 20% powierzchni gminy. Złoże iłów nadających się do produkcji ceramiki budowlanej w rejonie Baszni Górnej - tworzące Obszar Górniczy Iłów „Smolinka -1”. Ruda darniowa w rejonie miejscowości Ruda Szczutkowska i Ruda k. Baszni Dolnej (obecnie nie eksploatowana). Złoża wapieni, występujących w rejonie Roztocza, w pobliżu miejscowości Brusno, Płazów, Dziewięcierz i huta Różaniecka. Torfy, występują głównie w Kotlinie Sandomierskiej w powiatach: kolbuszowskim, tarnobrzeskim, leżajskim, rzeszowskim i lubaczowskim.

Przyroda
Na obszarze LGD „Rozwój Ziemi Lubaczowskiej” występuje bardzo różnorodna i bogata szata roślinna. Kompleksy leśne należą do Lasów Sieniawskich, ciągnących się pasem spod Tarnogrodu w woj. lubelskim, aż po granicę państwa z Ukrainą w rejonie Wielkich Oczu. Łączna powierzchnia lasów i gruntów leśnych oraz gruntów zadrzewionych i zakrzewionych jest największa w gminie Lubaczów (7 934,1 ha), następnie w gm. Oleszyce i gm. Stary Dzików. Na obszarze LGD większość lasów (ok. 80 %) stanowią lasy Skarbu Państwa.  Pod względem administracyjno-gospodarczym lasy państwowe gminy wchodzą w skład trzech Nadleśnictw (Oleszyce, Lubaczów, Radymno). W lasach, na terenie gmin występują praktycznie wszystkie siedliska leśne wilgotne i bagienne. Dominującymi siedliskami są natomiast bór mieszany wilgotny, las mieszany wilgotny i ols typowy. Dominującym gatunkiem drzewostanu jest sosna, z wyjątkiem olsu, gdzie dominuje olsza. Obszar LSR charakteryzuje się względnie wysokim stopniem zalesienia ok. 43,80%. Gminą o najwyższym stopniu zalesienia jest Oleszyce (47,70%), najmniej Gmina Lubaczów 38,30%. Na terenie LGD, zlokalizowanych jest 13 pomników przyrody, rezerwaty stanowią zaledwie 0,016% powierzchni. Obszary prawnie chronione ogółem, zajmują 4 609,2 ha powierzchni, co stanowi 9,03% obszaru objętego LSR.
Na obszarze działania LGD można wyróżnić obszary prawnie chronione, tj.: Sieniawski OChK - o powierzchni 52 408 ha (Adamówka, Oleszyce (2 800 ha), Sieniawa, Stary Dzików, Tryńcza, Wiązownica) oraz Roztoczański OChK - o powierzchni 31 574 ha położony w gminach: Horyniec, Narol, Cieszanów, Lubaczów. Wytyczono również miejsca, które uznano za użytki ekologiczne, tj.: „Źródliska Rzeki Przerwy” ? las wodochronny na siedlisku bagiennym leżący na pograniczu gmin: Oleszyce i Stary Dzików, stanowiący tereny źródliskowe rzeki Przerwy. Cały użytek posiada powierzchnię 23,83 ha, z czego 20,80 ha po stronie gm. Stary Dzików. „Kosów staw” ? użytek ma łączną powierzchnię 9,49 ha, na którą składają się: las wodochronny o pow. 1,60 ha, oraz bagna ? 7,89 ha. „Bagno Oleszyckie” teren o powierzchni 32 ha, przynależny do obrębu Nowa Grobla. Ponadto, w celu ukazania bogactwa terenu LGD (liczne obszary chronione, użytki ekologiczne) wytyczono w kompleksach leśnych ścieżki przyrodnicze, ścieżka edukacyjno-przyrodnicza „Na Laszce”, jak również ścieżka na szkółce leśnej Kolonia „Zielona Klasa”

Zasoby wodne
Obszar, na którym działa LGD zahacza szósta, co do długości w Polsce rzeka San. Główną wpadającą do rzeki San jest Lubaczówka i jej dopływy, prawe: Sołotwa i Przerwa i lewe, rzeki: Zamiła, Młaga, oraz potoki bezimienne po lewej i prawej stronie rzeki. W okresie wysokich wodostanów wody Lubaczówki zalewają najniżej położone fragmenty doliny pomiędzy Lubaczowem, a Osiedlem Mazury, Dąbkowem i Rudą Szczutkowską. Główne rzeki - Szkło, Wisznia i Lubaczówka, płynące ze wschodu na zachód, rozcinają Płaskowyż Tarnogrodzki na trzy garby: krakowiecki, jaworowski i tarnogrodzki.

Uwarunkowania historyczne
Geneza historyczna analizowanego obszaru rozpoczyna się pod koniec XVIII w. kiedy to do Rusinów i Polaków, zwanych Mazurami, dołączyli osadnicy niemieccy sprowadzeni na teren zaboru austriackiego, w okresie kolonizacji józefińskiej. Na obszarze współczesnej gminy lubaczowskiej mieszkali oni w trzech osadach – Reichau (ob. Podlesie), Burgas (ob. Karolówka) i Felsendorf (ob. Dąbków). Z czasem częściowo ulegli asymilacji, ale też dzięki wyznaniu ewangelickiemu niekiedy aż do pierwszej tercji XX w. zachowali swoją tożsamość kulturową. Początki Lubaczowa, jednego z najstarszych grodów na pograniczu polsko-ruskim, są związane z okresem Polski plemiennej. Lubaczowski gród wraz z podległym mu okręgiem na mocy ugody między księciem Leszkiem Białym, a królem węgierskim Andrzejem, został wydzielony z ziemi przemyskiej i oddany we władanie Pakosława, możnowładcy z kręgu Leszka Białego (1214 r.). Po włączeniu do monarchii Kazimierza Wielkiego 1340r. ziemie te stworzyły powiat, Bardzo starą metrykę posiadają również wsie lokowane na prawie wołoskim, które w XV i XVI w. otoczyły Lubaczów (pod koniec XVI i w XVII w. powstały m.in.: Oleszyce -1576). Po pierwszym rozbiorze, Lubaczów znalazł się na terenie Galicji. Ożywienie gospodarcze przyniosły duże inwestycje pod koniec XIX w.: budowa linii kolejowej- 1880, szpitala-1896, koszar wojskowych - 1896. W czasie I wojny światowej inwazja rosyjska, a w szczególności operacja przełamania pozycji rosyjskich pod Lubaczowem w czerwcu 1915 r. spowodowały duże zniszczenia tego obszaru. Od wieków teren powiatu charakteryzowała mozaika etniczna (Polacy, Rusini, Ukraińcy, Żydzi). 14 września 1939r. okolice gminy przyległe do miasta Lubaczów były terenem działań 21 Dywizji Piechoty Górskiej gen. Józefa Kustronia, który poległ pod Koziejówką. Na mocy układu Ribbentrop-Mołotow południowo -wschodnia część powiatu dostała się pod administrację sowiecką i doświadczyła okupacyjnego prześladowania. Nasilony terror przyniosła okupacja niemiecka: masową egzekucję w lesie Niwki, utworzenie getta w końcu 1942r. i zagładę Żydów na początku 1943r. a także liczne aresztowania Polaków, przymusowe roboty i obozy koncentracyjne. Wyzwolenie Lubaczowa spod okupacji niemieckiej nastąpiło 22 lipca 1944r. na mocy porozumień polsko-radzieckich ludność ukraińska została wysiedlona do ZSRR i na tereny zachodnie Polski w ramach akcji "Wisła". Walki z UPA trwały do jesieni 1947 r. i spowodowały ogromne zniszczenia materialne i ofiary z obu stron.
Z historycznego punktu widzenia znaczny wpływ na obszar analizowanych gmin miały wydarzenia związane z II Wojną Światową (naloty bombowców, walki dowodzone przez generała Józefa Kustronia, wkroczenie wojsk sowieckich, następnie niemieckich). Znaczny wpływ wywarły również ponowne zasiedlenia. Spuścizna historyczna wynikająca z wyżej wymienionych zdarzeń przekłada się w chwili obecnej na charakterystyczne dla regionu: szlak architektury drewnianej, zabytkowe cerkwie i kościoły, pozostałości bunkrów.

Uwarunkowania kulturowe
Na dziedzictwo kulturowe badanego obszaru składają się zarówno dobra kultury materialnej, zwyczaje, obrzędy oraz tradycje. Najbardziej charakterystyczną wizytówką obszaru LGD są zabytki architektury drewnianej, przede wszystkim stare kościoły (w Lubaczowie, Oleszycach, Starym Dzikowie), cerkwie (Borchów, Cewków, Moszczanica, Opaka,) oraz dawna cerkiew greckokatolicka w Starych Oleszycach, obecnie kościół rzymskokatolicki, parafialny pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa, a także dawna cerkiew greckokatolicka w Szczutkowie, obecnie kaplica rzymskokatolicka, filialna pw. św. Wawrzyńca oraz skupiska starego budownictwa ludowego. Jednym z głównych uwarunkowań kulturowych obszaru jest znaczący dorobek w zakresie ikonografii.
Tradycje sztuki ludowej na obszarze działania LGD sięgają długiej przeszłości. Na pograniczu etnicznym gdzie mieszają się różne wpływy kulturowe wykształciły się osobliwe formy sztuki ludowej i rękodzieła noszące w sobie znamiona odrębności, które wyróżniają ten teren spośród innych obszarów kulturowych. Twórcy ludowi oraz rękodzielnicy znajdują inspiracje w kościele, cerkwi, zwyczajach i obyczajach w pracy i w życiu na wsi, a jako tworzywo korzystają z bogactwa Puszczy Solskiej oraz Roztocza (drewno, kora i łyko, glina i kamień bruśnieński). Ponadto, szansą na promocję analizowanego regionu, jest pszczelarstwo i zrzeszające miłośników miodu Koło Pszczelarzy, które systematycznie organizuje różnego rodzaju spotkania i konferencje ("Tradycja lubaczowskiego pszczelarstwa - szansą na promocję regionu", Majówka Pszczelarska). W dniu 20 grudnia 2007 roku na Listę Produktów Tradycyjnych został wpisany w kategorii Miody: "Miód lubaczowski" (woj. podkarpackie)

Potencjał demograficzny
Obszar objęty LSR zamieszkuje 20 576 osób,(z czego ok. 3 189 osób tj.15,50% mieszkańców to ludność miejska). Charakterystyczne dla regionu jest zróżnicowanie etniczne ludności, posiadającej korzenie polskie, ukraińskie, łemkowskie. Charakterystyczny dla analizowanego obszaru jest stosunkowo niski poziom zasiedlenia - głównie wiejski gdzie skupia się 84,51% mieszkańców. Najbardziej zaludnionymi gminami są według kolejności: Lubaczów (45,10%), Oleszyce (32,17%) i Stary Dzików (22,73%). Średnia gęstość zaludnienia na badanym obszarze wynosi 39 osób na km2. Największą gęstość zaludnienia posiada Gmina Lubaczów (45 os. na km2 ) oraz Oleszyce (43 os. na km2), najmniejszą zaś Stary Dzików (tylko 29 os. na km2).

Gospodarstwa rolne
Rolnictwo, które stanowi podstawę egzystencji miejscowej ludności charakteryzuje się typowym dla Podkarpacia dużym rozdrobnieniem. Według powszechnego spisu ludności (z 2002 roku) na badanym obszarze z pracy w rolnictwie utrzymuje się ok. 9% ludności, a z emerytury oraz renty ok. 14% społeczeństwa. Podstawowym problem obszaru jest niska jakość gleb - głównie IV i V klasy bonitacyjnej, rozdrobnienie gospodarstw, rozdrobnienie hodowli zwierzęcej, brak rynków zbytu spowodowanych przede wszystkim utratą eksportowego rynku wschodniego, krótki okres wegetacji roślin. Biorąc pod uwagę wysoki poziom bezrobocia w regionie, stanowi ono podstawę utrzymania zdecydowanej większości populacji. Podobnie, jak w całym kraju, na analizowanym obszarze rolnictwo przeżywa regres.

Potencjał gospodarczy
W grudniu 2007 roku na obszarze LGD Rozwój Ziemi Lubaczowskiej, działało około 772 podmiotów gospodarczych. Sektor małych i średnich przedsiębiorstw na analizowanym terenie podobnie jak i w całym województwie jest stosunkowo słabo rozbudowany. W strukturze przedsiębiorstw badanego obszaru zdecydowanie przeważają firmy małe, zatrudniające do 9 osób, których działalność jest w dużej mierze sezonowa (604). W szczególności dominują jednoosobowe podmioty gospodarcze, które stanowią średnio ponad 78,24 % wszystkich jednostek gospodarczych działających na terenie LSR. Firmy prywatne stanowią 93,40% (721) wszystkich podmiotów gospodarczych, podczas gdy państwowe 6,60%.
Na terenie LGD funkcjonują następujące zakłady przemysłowe:
1. Gmina Oleszyce - C.M.C Sp. z o.o z siedzibą w Inwałdzie – średnie przedsiębiorstwo, Tartacznictwo – Export – import w Zalesiu – mały przedsiębiorca, Zakład Laminatów Poliestrowych w Starym Siole – mały przedsiębiorca, Zakład Produkcji Drzewnej w Oleszycach – mikroprzedsiebiorca
2. Gmina Lubaczów: - „SEKWOJA” S.J. (producent mebli sosnowych) - zatrudnienie 40 osób, „Kubiszyn”  S.C.  Zakład  Stolarki  Budowlanej  (stolarka  drzwiowa)  -  zatrudnienie  36 osób, S.C.  „PAWNEBUD” Z. Wnęk & W. Pawlaczyk  (Usługi budowlane)  - zatrudnienie 15 osób, Firma  Produkcyjno  -  Handlowa  Piekarnia  „Słoneczko”  T.  Tkaczyk  (produkcja pieczywa) - zatrudnienie 15 osób, Przedsiębiorstwo  Handlowo  -  Usługowe  „Mat-Bud”  (materiały  budowlane)  - zatrudnienie 3 osoby, „DREW MEBEL” - Henryk Nizierski (wyrób mebli z drewna) - zatrudnienie 2 osoby.

Transport i łączność
Obszar LGD podobnie jak cały powiat lubaczowski, posiada średnio rozwinięty system połączeń komunikacyjnych. Wynika to z peryferyjnego położenia zarówno w skali województwa, jak i całego kraju. Na terenie LGD występują dwa układy komunikacyjne: kolejowy i drogowy. Układ komunikacyjny drogowy obejmuje drogi wojewódzkie, powiatowe i gminne, przez analizowany teren nie przebiega żadna droga krajowa.
Drogi wojewódzkie: Droga nr 866 Dachnów - Granica Państwa, prowadzącą przez Lubaczów, Lisie Jamy, Wólkę Krowicką, Krowicę Hołodowską i Budomierz. Długość drogi wynosi 19,298 km. Wg generalnego pomiaru ruchu z 2000 r. natężenie ruchu wynosiło na odcinku strony Dachnów 2 785 pojazdów na dobę, a na odcinku Lubaczów - Granica Państwa - 999 pojazdów na dobę. Droga nr 867 Sieniawa - Oleszyce - Hrebenne, prowadząca przez Lubaczów, Młodów, Basznię Dolną i Horyniec. Łączna długość drogi wynosi 71,518 km. Średnie natężenie wg pomiaru z 2000 r. wynosiło 3 676 pojazdów na dobę. Droga wojewódzka nr 865 Jarosław - Bełżec, z uwagi na przejmowanie przez nią ruchu kołowego z przejścia granicznego w Hrebennem (Ukraina).
Drogi powiatowe w większości posiadają nawierzchnię bitumiczną. Na drogach tych w wielu miejscach obserwuje się uszkodzenia nawierzchni w postaci przełomów, głównie spowodowane ruchem pojazdów ciężarowych o masie nie dostosowanej do wytrzymałości tych dróg. Sieć dróg powiatowych zapewnia dobre połączenie ze wszystkimi sąsiednimi powiatami. Przepustowość tych dróg jest jednak znacznie ograniczona. W najgorszym stanie znajduje się droga prowadząca z Sieniawy przez Cewków do Starego Dzikowa, z kolei w Oleszycach znajduje się węzeł wszystkich dróg wojewódzkich.
Szybki rozwój motoryzacji, a tym samym wzmożony ruch samochodów, zarówno osobowych, jak i ciężarowych na tych drogach spowodował, iż drogi powiatowe nie spełniają obecnych wymagań. Stan dróg stanowi jedną z podstawowych barier rozwoju regionu. Brak jest głównych arterii drogowych, które zdecydowanie wpłynęłyby na polepszenie jakości podróżowania obszarze LSR. 
Na obszarze LGD występuje również trakcja kolejowa. Powstała w 1884 roku linia kolejowa Jarosław - Krystynopol była jednym z głównych czynników rozwoju Oleszyc pod koniec XIX w. Komunikacja kolejowa obejmuje linię kolejową PKP relacji  - Munina - Bełżec ze stacją towarowo-osobową w Oleszycach i przystankiem osobowym w Nowej Grobli.

Telekomunikacja
Jednym z istotnych warunków gospodarczego ożywienia obszarów wiejskich jest zapewnienie jej mieszkańcom sprawnego systemu łączności telefonicznej. Poziom telefonizacji w układach lokalnych jest ściśle skorelowany z gęstością sieci osadniczej. Sieć telekomunikacyjna na terenie obszaru LGD Rozwój Ziemi Lubaczowski jest stosunkowo dobrze rozwinięty i zaspokaja potrzeby większości mieszkańców. Jest to wynik przeprowadzonej w latach 1999 – 2000 kompleksowej telefonizacji analizowanego obszaru. W gminie dostępny jest także sygnał wszystkich operatorów telefonii komórkowej. Sieci komórkowe osiągają w analizowanych 3 gminach coraz większy zasięg. W chwili obecnej trudno jest oszacować ciągle rosnącą liczbę ich abonentów, gdyż nie prowadzi się takiej ewidencji użytkowników. Przebudowy wymagają jedynie połączenia telefoniczne wykonane drogą radiową (DECT) ze względu na liczne awarie i zakłócenia w połączeniach.

(wyj. z Lokalnej Strategii Rozwoju)

Nasi partnerzy